Excuses
Kim Putters is behalve voorzitter van de SER (Sociaal-Economische Raad) ook de kabinetsformateur aan wiens onmetelijke ijdelheid we deze misdadige rampregering te danken hebben. Vorige week probeerde hij zijn straatje schoon te vegen door op de televisie te melden dat hij in zijn eindverslag een aparte depolarisatieparagraaf had opgenomen over het belang van goede omgangsvormen, terughoudendheid op sociale media en het vertellen van de waarheid. Hij had het nog niet gezegd of de fractieleider van de grootste partij in de Tweede Kamer stond woensdag glashard te liegen over de verdachte van de moord op Lisa die al eerder zou zijn opgepakt en, jawel dames en heren, ook weer vrijgelaten! Even afgezien van het treurige feit dat hij daarmee opnieuw bewees dat de dood van de jonge vrouw hem eigenlijk geen ene ruk interesseerde behalve het electorale gewin voor hem en zijn miezerige onderbuikbeweging: zijn excuses waren misschien nog wel smeriger waarbij hij zelfs een schamper lachje nauwelijks kon onderdrukken. ‘Ik meende het ergens gelezen te hebben, maar het is dus niet waar’. Intussen was het toch maar mooi gezegd, met voorbedachten rade. En hij kwam er nog mee weg ook. Niemand die hem erop durfde aan te spreken of zelfs maar probeerde te corrigeren. Ons parlement is dus echt alle schaamte voorbij. Gelukkig zijn er nog politici die zich de adviezen van Kim Putters wel aantrekken. Een van hen is Caroline van der Plas, het niet te vermijden boegbeeld van de BBB dat in de laatste editie van HP/De Tijd een boekje open doet over haar opmerkelijke rol in de recente formatie, nadat ze overigens eerst haar eigen bijdrage aan de rituele karaktermoord op Pieter Omtzigt bekende. ‘Maar ik zorgde ook voor sfeer. Met kerst had ik lampjes op tafel gelegd en droeg ik een foute outfit. Daar keken ze eerst wel even vreemd van op. Waarom zie je er zo uit? Maar daarna moesten ze er ook wel om lachen. Ik zong ook wel eens een liedje om het ijs te breken, of ik nam dropjes mee. Boerderijdrop, ja. Of koeiendropjes. En Geert is gek van Donald Duck. Vooral Gijs Gans vindt hij een heel leuk karakter. Ik ook. Daar hebben we het wel eens over gehad. Bijvoorbeeld over Gijs Gans die de taarten steelt van Oma Duck en die allemaal gaat opeten, haha. Daar moesten we dan samen zo om lachen. (-) Ik had ook een keer van iemand een zakdoekje met gansjes erop gekregen. Ik dacht: die ga ik een keer aan Geert geven, want die is helemaal gek van ganzen. Het kwam weer in me op toen we het hadden over de jacht. Geert zei: Maar de ganzen mogen niet afgeschoten worden, want ik vind ganzen zo leuk en zo lief. Daarna heb ik dat zakdoekje aan hem gegeven. Zo probeerde ik er af en toe wat luchtigheid in te brengen. Ik heb daar echt mijn best voor gedaan’. Gossie. Geert vindt ganzen zo leuk en zo lief, ach gut. Samen naar de Efteling. Leven in het Land van Ooit. Dat is dezelfde knipmuts die ons opzadelde met een landbouwbarbie uit Boer Zoekt Vrouw en haar armzalige stikstofplannen die 21 miljard kosten maar niets opleveren. Trouwens, over sprookjes gesproken: had ik al verteld dat Geert Wilders een maand geleden is opgepakt maar meteen weer vrijgelaten? Oh nee, wacht. Ik meende het ergens gelezen te hebben, maar het is dus niet waar. Sorry!
Copyright Peter Bonder.