De bozbezbozzel
Veel politici gebruiken te pas en te onpas citaten van grote staatsmannen als Nelson Mandela, Winston Churcihill en Franklin Roosevelt vooral om te laten zien hoe ongelooflijk intelligent, enorm belezen en bijzonder rechtschapen ze zijn. Er zijn ook politici die hun eigen armzalige wijsneuzigheden als de enige echte waarheid proberen te verkopen in de vorm van knollen en citroenen. Een absolute topper op dit gebied is VVD-leidster Dilan Yesilgöz die hiervan weer eens een staaltje weggaf toen ze reageerde op de Amerikaanse overval van Venezuela en de kidnap van de gekozen president Nicolás Maduro: ‘De actie blind afwijzen of blind steunen, is beide te kortzichtig en niet behulpzaam. Hier bestaan meerdere waarheden naast elkaar, zoals meestal in complexe situaties.’ Zo, daar kunnen Nelson Mandela, Winston Churcihill, Franklin Roosevelt en al die andere parmantige prutsprofeten nog een puntje aan zuigen. Er bestaan meerdere waarheden naast elkaar, zoals meestal in complexe situaties. En zij kan het weten, want mevrouw is bewezen ervaringsdeskundige in het opzichtig uiten van subjectieve waarheden. Zo was het haar waarheid toen ze als minister van justitie het parlement misleidde door vol te houden dat haar extreem strenge sanctiebeleid met navenant hoge boetes niet bedoeld was om de begroting rond te krijgen. Het was haar waarheid toen ze het laatste kabinet-Rutte voortijdig opblies met haar aantoonbare ‘nareis-op-nareis’-leugens. Het was haar waarheid toen ze zanger Douwe Bob onterecht van jodenhaat beschuldigde en de Maccabi-relllen aangreep om alle Nederlandse moslims in de antisemitische hoek te zetten. Het was haar waarheid toen ze dreigde Joost Eerdmans van JA21 te verkiezen boven Jesse Klaver van GroenLinks/PvdA met als enige doel om D66 in het algemeen en Rob Jetten in het bijzonder een electorale stilettohak te zetten.
Het was óók haar principiële waarheid toen ze zich zorgen zei te maken over de Dodenherdenking op 4 mei. Nee, dat deed ze niet vanwege de ceremoniële aanwezigheid van een racistische kamervoorzitter namens een door haar partij salonfähig gemaakte extreemrechtse knokploeg, maar om de angst dat pro-Palestijnse betogers de Dam zouden kapen door die twee minuten stilte te ondermijnen. En het was haar waarheid wat ze zei toen het stil was gebleven: ‘De mensen die ons op zo’n manier laten denken, die neem ik dat echt kwalijk’. Huh? Dat heet framing, mevrouw: hele bevolkingsgroepen ergens met voorbedachten rade van beschuldigen en als ze dat niet doen ze dat nog kwalijk nemen ook. We hebben eigenlijk helemaal geen internationale staatsman nodig om bij zoveel superieure stupiditeit een toepasselijk citaat te zoeken. We kunnen dicht bij huis blijven om er een te vinden, uit de bloemrijke nalatenschap van Cees Buddingh’ (1918-1985), de vriendelijkste dichter van Nederland: ‘Als je er maar voldoende principes op nahoudt hoef je nooit na te denken’. En daar hoort dan weer een van zijn mooiste poëziejuweeltjes bij (uit Gorgelrijmen, 1953):
De bozbezbozzel
De bozbezbozzel lijkt wat op
Een jenk, maar heeft een klein're kop.Zijn poten staan steeds twee aan twee
Als eenmaal bij het stekelree.Hij hinnikt als een maliepaard,
En als het sneeuwt heeft hij een staart.Wanneer die staart zijn kop zou zijn,
Was hij precies een spieringzwijn.En als hij zeven staarten had,
Een kossosale kolbakrat.Nu lijkt hij nog het meeste op
Een jenk, maar met een klein're kop.
Copyright Peter Bonder.