Drama

14 februari 2026

De biatlon is het bewijs dat je ook een sport die lijkt op folklore qua drama, emotie en reuring wel degelijk serieus moet nemen. Donald Trump deed een beetje lacherig over de hondensleeën op Groenland, maar biatlon past net zo precies in de oeroude Scandinavische traditie van zelfverdediging in de sneeuw. De wortels van deze sport liggen in Noorwegen waar militaire patrouilles al in de achttiende eeuw schietend op ski's trainden. Sinds 1960 is het een olympische discipline en het is geen wonder dat van de twaalf individuele wedstrijden voor mannen vijf keer een Noor als eerste over de finish gleed. Ook dit jaar was dit het geval, maar het vervelende voor de winnaar is dat iedereen zijn naam (Johan-Olav Botn) alweer vergeten is omdat de nummer twee, zijn landgenoot Sturla Holm Laegreid, na afloop helemaal leeg liep over zijn persoonlijke aanloop naar de Spelen. Voor het oog van de camera bekende hij snotterend dat hij drie maanden geleden was vreemd gegaan en dat hij daar spijt van had. Zijn (inmiddels) ex reageerde met de boodschap dat ze daar niet op zat te wachten: niet op de bekentenis van het vreemdgaan, ook niet op zijn excuses en al helemaal niet op alle onvermijdelijke media-aandacht. Intussen was de winnaar nog aan het bijkomen van het drama dat hem was overkomen toen hij twee maanden geleden de gruwelijke ontdekking deed dat zijn vriend en trainingsmaatje Sivert Guttorm Bakken in hun gezamenlijke hotelkamer was overleden. Na zijn gouden finish wees hij naar de hemel en riep hij terwijl de tranen over zijn wangen stroomden: ‘Sivert, het is ons gelukt!’ En nu wil ik geenszins bagatelliseren wat Joep Wennemars overkwam in zijn bijna-botsing met die Japanse kamikazepiloot, maar het is natuurlijk van een andere orde dan de plotselinge dood van een bevriende teamgenoot. Maar toch leek het net alsof Nederland onverhoeds getroffen was door een ramp van nationale omvang waarvoor het kabinet in een spoedzitting bij elkaar was geroepen om een rouwperiode van drie dagen af te kondigen. Bij ons op het plein zag ik al somber kijkende buren met een trapje in de weer om de vlag halfstok te hijsen. De schitterende race van Jenning de Boo – dat rondje van 24.19! – was ineens bijzaak geworden. Het ontbrak er nog maar aan dat Stichting Correlatie alle lijnen had open gezet om troost te bieden en de massale deceptie te dempen. Hoorden we daar VVD-minister Vincent Karremans een Nexperiaatje doen over de bewezen onbetrouwbaarheid van de Chinezen? En toen kwam de regerend wereldkampioen zelf aan het woord, met die uitgeputte Frolic-ogen en dat afgematte Muesli-hoofd: ‘Alles is kapotgemaakt vandaag’. Achter hem zijn vader Erben, gestolde gramschap samengebald in oneindig onbehagen, naast hem zijn vriendin, erkend drama-queen Suzanne Schulting, van nature uitgerust met pruttelende pruillippen en tochtige traanklieren. Let op hè: ik zeg niet dat ze het erom doen, de Wennemarsjes en hun kouwe kant, maar ik heb ook geenszins de indruk dat ze al die aandacht heel erg vervelend vinden. Integendeel.