Hockeymoeder
Soms, heel soms, moet ik me nog wel eens verantwoorden dat ik ‘op hockey’ zit. Ja, het wordt minder, maar vorige week was het weer zover. ‘Jij bent toch betalend lid van de SP, wat moet je dan met dit soort fossiele typjes?’ Het eerste kon en wilde ik niet ontkennen, voor het tweede werd ik doorverwezen naar een artikel op hockey.nl over hockeymoeder Pauline Wingelaar. Pauline Wingelaar, ik had echt eerlijk waar nog nooit van haar gehoord, en wat mij betreft was dat ook zo gebleven, maar nu moest ik wel. Wat hierna volgt is een vrijwillige excursie in plaatsvervangende schaamte, jeukend ongemak en knagende leegheid, zet u schrap. Pauline Wingelaar is een veertigjarig mediameisje dat zichzelf op Instagram (480.000 volgers!) omschrijft als ‘Bourgondische moeder, dol op fashion, beauty en interieur’. Nou, dan weten we genoeg: welkom in de ijdele waanwereld van Burberry, Cosmopolitan en Residence, glossy, glamour & glory. Op haar tv-cv staan belangwekkende producties als Echte Gooische Meisjes, Shopping Queens VIPS, Château Meiland VIPS en Het Perfecte Plaatje. Daarnaast was ze deskundige bij het toonaangevende RTL Boulevard en hing ze eind 2009 met haar kerstballen in het decembernummer van de Playboy. Vijf jaar later trouwde ze met de dertien jaar oudere Harmen Bisschop van Tuinen die ze had ontmoet bij de hockeyclub in Laren waar hij bij de veteranen in de hoofdklasse speelde. Een goede partij, zoals dat heet: succesvolle verkoper in het betere vastgoedsegment, met een geschat vermogen van 2,5 miljoen euro, directeur van een pittoresk Goois makelaarskantoor waar hij te boek staat als ‘oprecht, energiek, daadkrachtig en doortastend’. Harry Mens voor gevorderden. Champions League in courtage, cashflow en commissie. Samen met hun zoons Reinier (Rein) en Diederik (Died) bewonen ze een monumentale houten villa in Bussum met een eigen kunstgrasveldje tussen het terras en het tuinhuis dat ze gebruikt als ‘kantooj’.
Even afgezien van de intense verveling, de gapende lacune en de imposante saaiheid die in het Gooise rietendakreservaat met de diepgang van het grindpad net zo ‘karakteristiek’ zijn als de ‘uitdagingen’ in de wervende omschrijvingen van de kapitale onroerend-goed-objecten: tot zover geen nieuws onder de zon. Totdat de Bourgondische moeder van Rein en Died haar Oilily-popjes wilde verrassen met tickets voor de EK-finale in Mönchengladbach die voor het gemene plebs allang uitverkocht was. Maar ja, Echte Gooische Meisjes nemen geen genoegen met ‘nee’ waarop ze besloot om haar ‘netwejk’ in te schakelen. En dan is er altijd wel een PR-geile firma die zo’n arme mama wil helpen, in haar geval zelfs twee: PassaHockey regelde vier kaartjes en Rien en Died mochten voor zichzelf en hun hele team gratis sticks en schoenen shoppen bij de stand van Osaka in het onvermijdelijke promodorp. Dus je bent getrouwd met een multimiljonair en dan laat je je als een overjarige bakvis met je miezerige Instagram-accountje schaamteloos fêteren voor een ordinaire advertorial op hockey.nl. Dat de redactie zich daarvoor leent zegt overigens alles over het incestueuze inteeltkarakter van dit ons-kent-ons-orgaan waarbij de echte kakkers zich vooral zullen herkennen in het elitaire ja-maar-smoesje ‘Ik zei nog dat dat echt niet hoefde’. Geld als drek en laat de armoe verrekken. De hardwerkende Nederlander met rust in de portemonnee. Handen af van de hypotheekrente. Die godvergeten statiegeldhumor van ‘Cheers, wij hebben thuis ook een Voedselbank, van Minotti, ha ha ha’. Oh ja, Jip Janssen van Kampong en Oranje is er kind aan huis. Hij kan er altijd terecht voor een gratis advies over het gebruik van social media. Tuurlijk. Zou ik ook zeggen. Hij komt zelfs heel spontaan langs op een verjaardag van Rein. Of van Died. Bij gewone sloebers gaan ze naar de McDonald’s, bij de Bisschop van Tuinentjes komt Jip Janssen een privé-strafcornerclinic geven. Kwestie van relaties. Verschil moet er zijn. Gatverdamme.
Copyright Peter Bonder.