Fatsoenlijk Nederland

31 maart 2026

Asielminister Bart van den Brink doet een ‘klemmend beroep’ op alle burgemeesters van Nederland om op korte termijn noodopvang te regelen voor asielzoekers en statushouders. Op dit moment is er een tekort van bijna vijfduizend opvangplekken en de verwachting is dat dit aantal aan het eind van de zomer zo goed als verdubbeld zal zijn als er niets gebeurt, lees: als we ons niet gewoon gaan houden aan de spreidingswet. Nu weet de minister ongetwijfeld dat bij de gemeenteraadsverkiezingen van twee weken geleden veel partijen hebben gewonnen die niet alleen tegen deze democratisch overeengekomen afspraak waren, maar dat ook met zoveel woorden (‘AZC weg ermee!’) als hun slogan hebben gebruikt. En hoewel de minister in zijn brief ‘begrip toont’ voor lokale bestuurders die te maken krijgen met fysieke intimidatie en verbale bedreigingen stelt hij ook in ferme bewoordingen dat we dit nooit mogen accepteren. Misschien moet hij dan eens verder kijken dan de usual suspects (de knokploegen van vandalen, barbaren en hooligans die door het extreem-rechtse tuig worden gerecruteerd om rotzooi te schoppen) en ook in zijn eigen kring rondkijken naar degenen die zich hieraan schuldig maken. Dan komt hij automatisch terecht bij zijn ex-partijgenote en oud-collega Mona Keijzer die afgelopen vrijdag met de nodige bombarie afscheid nam van haar even kortstondige als rumoerige BBB-lidmaatschap. Ze deed dat in een melodramatische toespraak waarmee ze succesvol auditie had gedaan voor de dubbelrol van Judas én Maria Magdalena in The Passion, luister maar: ‘Het gaat mij om professionaliteit en betrouwbaarheid. Als afspraken hun waarde verliezen dan verliest politiek ook geloofwaardigheid’.

Aldus de vrouw die op het punt staat om na het CDA en de BBB voor de derde keer een politieke partij te verraden en een dezer dagen met haar vrome uitgestreken aangezicht ongetwijfeld weer op zal duiken bij een uitvoering van de Matthäus Passion met het Erbarme Dich van Johann Sebastian Bach. Misschien zal ze de tekst wel meezingen, ze is er katholiek genoeg voor: ‘Ontferm U, mijn God. Zie hier, mijn wenend hart, tussen tranen en smarten. Ontferm U, mijn God’. Als u luistert, haar God, neem dan van deze heiden maar aan dat ze er geen woord, jota of syllabe van meent. Deze vrouw heeft zoveel machtshonger dat één laatste avondmaal voor haar niet genoeg is. Ze zal niet rusten voor ze haar slotzin op het BBB-congres van afgelopen vrijdag bewaarheid heeft: ‘Ik zal blijven strijden voor een Nederland dat zeggenschap heeft over zijn eigen grenzen’. In dit kader heeft ze er niet voor terug gedeinsd om de meest vreselijke dingen over moslims te zeggen en, nota bene als minister van asiel en migratie, haar vraagtekens te zetten bij de uitvoering van de spreidingswet. En dan krijg je dus dit, zie de foto hieronder. Dit zijn geen vandalen, barbaren of hooligans, dit zijn inwoners van Nieuw-Lekkerland, een bevindelijk-gereformeerde gemeente in de bible belt. Deze drie liepen net als duizenden andere Nieuw-Lekkerlanders getooid met de Nederlandse driekleur en een plastic vlaggetje van het stadswapen mee in een demonstratie tegen de mogelijke komst van een AZC. Zo waren opgehitst door een filmpje waarmee de lijsttrekker van de lokale SGP goed was voor twee zetels winst met de blijde boodschap dat de vluchtelingen niet gewenst waren. Dit, beste lezers, is het beeld van fatsoenlijk Nederland. Het is om te kotsen.