Kansenparel
De achttienjarige Yehia Younes is nog geen drie jaar in Nederland, verbleef in een Enschedees AZC, spreekt de taal vloeiend, heeft het VWO-diploma op zak, weet alles van kwantummechanica en is eerstejaarsstudent natuur- en sterrenkunde aan de Universiteit van Amsterdam. Nee, dit is niet de inleidende tekst bij een kandidaat voor De Slimste Mens. We hebben het hier over een echte ‘kansenparel’ in het cynische PVV-jargon van politici als Hidde Heutink die deze minachtende term vaak gebruikte toen hij nog in de gemeenteraad van Enschede zat om Geert Wilders na te doen. Het punt is evenwel dat deze kansenparel geen kans krijgt om ook echt te shinen omdat onze bureaucratie hem hinderlijk achtervolgt om te voorkomen dat hij uit zijn schulp kan kruipen. Hij hoeft niet te rekenen op een verblijfsvergunning, sterker nog: hij kreeg vier maanden geleden van de IND zelfs te horen dat hij ons land moet verlaten. Hij moet ‘terug’ naar Egypte, het land van zijn overleden vader, of naar Marokko waar zijn moeder vandaan komt. Twee landen waar hij, geboren en getogen in de Verenigde Arabische Emiraten, nog nooit geweest is. Het past allemaal in het patroon van pesten, intimidatie en bluf. Hij moet zich, woonachtig in Amsterdam waar hij dus studeert, elke dinsdag melden bij het COA in Enschede, en wel tussen 10.30 en 12.00 uur, de tijden waarop hij net als alle studenten colleges of tentamens heeft. In plaats daarvan gaat hij aan het eind van elke dinsdag trouw met de trein van Amsterdam terug naar de AZC-kazerne waar hij formeel te laat is en dus niet geregistreerd wordt, met een boete van 14,87 euro als bonus. De locatieleider van het COA verschuilt zich veilig achter de reglementen: meldplicht is meldplicht, en dat moet nu eenmaal tussen 10.30 en 12.00 uur. Ook als de asielzoeker buiten Enschede verblijft en in Amsterdam studeert? Ja, ook als de asielzoeker buiten Enschede verblijft en in Amsterdam studeert. Sterker nog: ‘Studie is geen reden om daar van af te zien’. Ja, zo kun je pure discriminatie ook omschrijven.
Yehia Younes is een succesvolle gelukzoeker en die hebben we liever niet. Dat kunnen we niet aan. Waarom niet? Omdat ons asielbeleid vakkundig, botweg en consequent geblokkeerd wordt door willekeur, sabotage en rancune. We laten ons gijzelen door politici die de spreidingswet, sinds 1 februari 2024 en dus officieel al meer dan twee jaar van kracht, met kwaadaardige opzet aan hun bruine laarzen lappen en munitie verlenen aan brandschattende knokploegen van extreem-rechtse hooligans. Argumenten tellen niet, of het moeten vuurpijlen, varkenspoten en verfbommen zijn. We concentreren ons doelbewust op de rotzakken die er een puinzooi van maken, in Ter Apel en andere brandhaarden, schreeuwen moord en brand, maar doen er niets aan omdat we anders niets meer te zeiken hebben. We weten niets anders te verzinnen dan een smerig plan voor ‘terugkeerhubs’ in Afrika (een goor eufemisme voor ‘deportaties’). We leveren knettergekke ministers die zich baseren op borden die niet bestaan, uitjes naar de Efteling verbieden en lintjes weigeren aan vrijwilligers die asielzoekers helpen. We stoppen migranten weg in geestdodende containerbunkers, zonder enige privacy of vermoeden van afleiding, vermaak en ontspanning. We hebben bewindspersonen die ‘begrip’ tonen voor de ‘bezorgdheid’ van racistische maniakken die aan onze grenzen voor eigen rechter willen spelen. We laten ons opnaaien door een geblondeerde lafbek die zijn door ons betaalde beveiligers misbruikt als doorzichtig alibi voor het wegduiken van debatten waarin hij ontmaskerd zal worden als een waardeloze opruier met een zielig verhaal. En dan zien we zo’n talentloze kleuterkneus als Hidde Heutink zich stampvoetend in uitroeptekens boos maken om ‘kansenparels’ als Yehia Younes die hem qua intellectuele bagage, culturele achtergrond en geestelijke diepgang veruit superieur zijn. Nederland, word eindelijk eens volwassen met je asielgefröbel.
Copyright Peter Bonder.