Stroopwafeldiplomatie
Ons koningspaar brengt van 13 tot 15 april een werkbezoek aan Amerika dat volgens de rijksvoorliegingsdienst in het teken staat van ‘de sterke bilaterale relatie en historische banden tussen het Koninkrijk der Nederlanden en de Verenigde Staten’. Even afgezien van het onweerlegbare feit dat dit soort ontmoetingen toch veel weg heeft van een potje basketballen met het vierde van Donar tegen het Dream Team van Magic Johnson en Lebron James: de koning en de koningin mogen tijdens dit pretentieuze uitje ook een nacht slapen in het Witte Huis, een ‘eer’ die voor slechts weinig buitenlandse staatshoofden is weggelegd. In het diplomatieke Pampersjargon heet het dan dat dit een tegenprestatie is voor de gênante logeerpartij van Donald Trump op Huis ten Bosch tijdens de NAVO Top in Den Haag. De echte reden is gewoon dat hij Máxima een lekker wijf vindt, maar zelfs ik snap dat Rob Jetten dat niet namens ons kan zeggen. Daarom zal ik een paar eenvoudige redenen opsommen waarom onze koning en koningin met het aannemen van deze uitnodiging de kritische grens van het onbetamelijke ver overschrijden en hun koninklijke kompas voor goede smaak, gezond verstand, normaal fatsoen en menselijk respect zijn kwijtgeraakt.
Ze gaan overnachten bij een eersteklas lomperik die tijdens de officiële overdracht en ceremoniële repatriëring van in Iran gesneuvelde USA-soldaten zijn miezerige baseballpetje ophield en de foto’s van de doodskisten gebruikte om geld in te zamelen voor zijn politieke fondsenwerving. Hij toonde hiermee opnieuw en openlijk zijn eerder geuite minachting voor landgenoten die hun leven voor zijn vaderland gaven of gevangen werden genomen. Zo kleineerde hij oorlogsheld John McCain, de latere senator die in 1967 boven Hanoi werd neergeschoten en vervolgens uit solidariteit met zijn medegevangenen de hel van vierenhalf jaar eenzame opsluiting onderging, met de woorden: ‘I like people who weren’t captured’. Aldus de grenzeloze lafaard die vijf oproepen voor Vietnam weigerde en zich met behulp van een leger aan peperdure advocaten liet afkeuren vanwege hielsporen, een volstrekt onschuldige aandoening met een afdoende oplossing in de vorm van een eenvoudig voetzooltje.
Dat deze rancuneuze hufter zelfs het banale niveau van zo’n simpel plateautje niet haalt blijkt wel uit zijn botte haattweet na het overlijden van Robert Mueller, de voormalige FBI-directeur die de Russische inmenging in de Amerikaanse verkiezingen van 2016 onderzocht en bewezen verklaarde. ‘Goed zo, ik ben blij dat hij dood is’ schreef hij in een requiem voor de beschaving op zijn platform Truth Social. Daarmee pleegde hij een minderwaardige vorm van openbare grafschennis nog voordat de overledene ter aarde was besteld, wat zelfs voor veel van zijn eigen Republikeinen te ver ging. Dit feit alleen al zou voor het Huis van Oranje een reden moeten zijn om af te zien van actieve deelname aan deze riskante PR-campagne en elke schijn van fysieke en morele associatie met deze ongekende viespeuk te vermijden. Nogmaals, ik snap dat het voor de necrofiele liefhebbers van morbide bilateraaltjes een mooi plaatje zou zijn, maar de schijn bedriegt. De foto van Barack Obama voor de Nachtwacht in het Rijksmuseum, dát was een geniaal staaltje van briljante marketing. Dit goedkope flutidee wordt bruusk gekaapt door de Trumpmaffia voor de schaamteloze exploitatie van hun ordinaire pisvlekpolitiek. Bovendien hebben we in onze doorzichtige stroopwafeldiplomatie aan twee Nederlandse slijmballen wel meer dan genoeg. We zijn nog maar nauwelijks bekomen van het braakmiddel Mark Rutte met zijn endeldarmdiepe daddyvleierij in Den Haag, of we moeten ons alweer kapot schamen voor de klikspaan Geert Wilders die als een über-NSB’er zijn minister-president bij de USA-Gestapo voor de bus gooit omdat die Donald Trump ooit heeft omschreven als een ‘veroordeelde crimineel, vrouwenhater en iemand die openlijk flirt met dictators’. Daar is voor de verandering geen woord van gelogen en trouwens: zou iemand in het Witte Huis ook maar enig idee hebben wie die blonde reetlikker en dat schattige homomannetje uit Denemarken zijn? De vraag stellen is ‘m beantwoorden, maar Willem-Alexander en Máxima kennen ze allemaal en daarom is er voor hen maar één reactie mogelijk: nee, meneer Trump, we zoeken wel iets anders (klik hier).
Copyright Peter Bonder.