Taakstrafje
Interessant artikel van misdaadverslaggever Paul Vugts in Het Parool over de nieuwe rol van Kiki Musampa bij Ajax. Deze in Congo geboren voetballer was in 1996 de eerste Ajacied die scoorde in de toen net geopende Amsterdam Arena. Na verschillende periodes bij diverse clubs (Malaga, Bordeaux, Atletico Madrid, Manchester City, AZ, Willem II) werd hij jeugdtrainer in welke functie hij tot voor kort bij Ajax actief was, hoewel het woord ‘actief’ in deze context niet geheel de lading dekt omdat hij de reputatie heeft niet uitzonderlijk fanatiek te zijn. Toch maakte hij onlangs promotie naar het eerste elftal waar hij als assistent aan de staf werd toegevoegd, naar verluidt vooral omdat de nieuwe technische leiding in de Johan Cruyff Arena nogal Spaans georiënteerd is, met Jordi Cruyff aan de leiding en Óscar García op de bank. Kiki Musampa heeft in Spanje gevoetbald en spreekt de taal, dus in communicatief opzicht lijkt de benoeming oké. Paul Vugts zet echter zijn vraagtekens bij het morele kompas van Ajax in relatie met deze keuze: de nieuwe assistent ligt immers al jaren overhoop met de fiscus naar wie hij openlijk zijn middelvinger opsteekt. Het draait allemaal om een stevig vermoeden van belastingfraude met onroerend goed waarvoor hij en zijn boekhouder al een nacht in de cel hebben doorgebracht en zich binnenkort voor het hekje mogen komen verantwoorden. De verslaggever vindt het merkwaardig dat de jonge miljonairs van Ajax met dit verdachte rolmodel te maken krijgen. Hij heeft het over de wegkijkcultuur in Amsterdam die niet van vandaag of gisteren is: Marc Overmars mocht met zijn lullige fotootjes lange tijd zijn liederlijke gang gaan omdat hij de ene na de andere toptransfer regelde totdat de vrouwelijke personeelsleden hinderlijk begonnen te protesteren tegen zijn voorbeeldfunctie in de pikorde.
Kiki Musampa en Marc Overmars zijn overigens kleine krabbelaars vergeleken bij Quincy Promes die in het echtpaar Geert-Jan en Carry Knoops twee nieuwe advocaten heeft. Ik word altijd ontzettend vrolijk van dit vrome duo waarbij ik automatisch moet denken aan de brave vader en lieve moeder van een gereformeerde jeugdherberg. Maar schijn bedriegt, vergis u niet: we hebben het hier over een koppel knetterharde juristen die kind aan huis zijn bij het Internationaal Strafhof in Den Haag en zwaardere jongens hebben verdedigd dan Quincy Promes. Deze voetballer heeft met zijn transfers van FC Twente naar Spartak Moskou en later naar Sevilla en Dubai miljoenen aan tekenbonussen, handgeld en reclame-inkomsten opgestreken. Als speler van Ajax werd hij in 2020 opgepakt als verdachte van een steekpartij met een neef als slachtoffer en later kwam daar de beschuldiging van drugshandel bij, namelijk de invoering van 1.300 kilo cocaïne. Jarenlang heeft hij ons de gek aangestoken met schijt aan iedereen en Rolex-foto’s met foute voetbalvriendjes op verkeerde plekken (zie onder). Maar nu is hij volgens Tante Carry boos vanwege de manier ‘waarop hij door de Nederlandse justitie is neergezet als crimineel’. Trouwens, die neef van die zogenaamde steekpartij was helemaal geen echte neef, hij heeft hooguit één keer ‘met een zakmesje’ geprikt en dat verhaal van die drugshandel is natuurlijk van A tot Z gelogen. En nou weet ik niet waarom, maar iets zegt mij dat we hier getuige zijn van een situatie waarin we een taakstrafje zien aankomen. Zouden ze bij Ajax nog een plaatsje in de staf hebben voor een oud-speler met een voorbeeldfunctie?
Copyright Peter Bonder.