Vakantieparadijs
Er bereikten ons de laatste week hartverscheurende verhalen van toeristen die vanwege de Amerikaans-Israëlische aanvallen op Teheran in Dubai vast waren komen te zitten. Sommigen hadden wel vier dagen moeten logeren in een hotel terwijl ze in de verte de bommen hoorden ontploffen. De slechte omstandigheden waren vooral te wijten aan de verzengende hitte, een van de voornaamste redenen waarom ze voor deze vakantiebestemming gekozen hadden. Velen snakten naar een eenvoudig flesje water, net als de migranten die op de gammele steigers van de wolkenkrabbers met gevaar voor eigen leven bouwden aan de adembenemende skyline die het in de reisfolder zo aantrekkelijk maakte. Er werd geklaagd over de beroerde service van de autoriteiten die met slechte, verlate of onjuiste informatie kwamen. Een van de wachtende vakantiegangers verwoordde het als volgt: ‘We gingen naar het paradijs op aarde, maar we kwamen van de hemel in de hel. Daar heb je dan een heel jaar voor gespaard’. Een ander was al aan het rekenen hoe hoog de schadevergoeding zou zijn die hij bij de luchtvaartmaatschappij ging indienen: ‘Ik hoop hier al met al toch wel een paar honderd euro aan over te houden’. Het maandloon van de Nepalees die zijn kamer had schoongemaakt bedroeg nog geen tweehonderd euro: ‘Achteraf heb ik er spijt van dat ik hem dat tientje fooi heb gegeven, dat doen we dus nooit weer’. Op de niet onlogische vraag wat ze eigenlijk te zoeken hadden in zo’n achterlijk pretpark waar persvrijheid, vrouwenrechten, homoseksualiteit en andere religies dan de islam zwaar onder druk staan: ‘Als mensenrechten dan zo belangrijk zijn, wij zijn toch ook mensen met recht op een mooie vakantie?’ Tja, zo kun je het natuurlijk ook bekijken. En intussen was de situatie in Gaza, op drie uur vliegen van Dubai, ook geen feest. De oorlog met Israël heeft de bevolking volledig lamgeslagen, voor zover de mensen het overleefd hebben. Veel inwoners zijn uitgeput, van huis en haard verdreven, ze leven onder erbarmelijke omstandigheden en zijn uitgehongerd. Door het recente winterweer zijn onderkomens massaal verwoest en staan gezinnen letterlijk in de kou, zonder een veilige plek om te schuilen. Hun woningen zijn verwoest, ze bivakkeren in geïmproviseerde tentenkampen waar de wind en de regen vrij spel hebben. Kinderen spelen in plassen water en lopen de hele dag op kletsnatte schoenen, matrassen zijn doorweekt en beschimmeld en worden niet meer droog. Er is gebrek aan voedsel, schoon water en geneeskundige zorg, zuigelingen raken ernstig ondervoed. Israël blokkeert de levering van humanitaire hulp, brandstof en medische voorraden en ondanks de plechtige belofte van een staakt-het-vuren zijn er continu aanvallen op de tentenkampen waarbij tientallen onschuldige burgers omkomen. De conclusie is duidelijk: zolang er nog geen Gaza Beach Paradise is met een Trump Resort en hotels voor de passagiers van Netanyahu Airways hebben toeristen in Gaza weinig te zoeken. Het is er de hel op aarde. En dan weet zo’n Leon de Winter in De Telegraaf doodleuk te melden dat dit soort foto’s fake news is. Kan die griezel niet emigreren naar Dubai?
Copyright Peter Bonder.