Jij-dag
Ambtenaren op het ministerie van onderwijs, cultuur en wetenschap werken volgens een tekst op hun website ‘elke dag aan een slim, vaardig en creatief Nederland. Een land waar je jezelf mag en kan zijn. Een land waar iedereen mee kan doen. Waar je de vrijheid hebt om je te ontwikkelen en te uiten. Als iedereen een gelijke kans krijgt, dan kan al het talent in Nederland bloeien. Van de handigste handen tot de knapste koppen’. Om nog even door te gaan met zweven: ze zijn gehuisvest in een bijna tachtig meter hoge kantoortoren ‘zonder ongenaakbare glaswanden, maar met een dieper liggende rastervorm voor wisselende schaduwwerking’. Het complex is opgebouwd uit biobased materiaal met hout als het belangrijkste bestanddeel waarbij alles is gericht op de vier kenmerken klimaatadaptief, natuurinclusief, energiezuinig en hernieuwbaar, geheel in het teken van duurzaamheid, het heilige toverwoord in onze knibbel-knabbel-knuisje-economie (zie ook Steen, Jan, huishouden van). Dat laatste heb ik zelf verzonnen, maar voor de rest kunt u zich voorstellen dat je als eenvoudige pennenlikker in zo’n wisselende schaduwwerking zonder ongenaakbare glaswanden vanzelf het contact met de buitenwereld in het algemeen en de werkvloer in het bijzonder enigszins kwijtraakt. Het was dan ook geen verrassing dat juist deze overheidsdienaren naar buiten kwamen met een taalgids vol alternatieve bewoordingen voor het land waarin je jezelf mag en kan zijn. Zo zouden we Moederdag en Vaderdag voortaan Jij-dag moeten noemen. Voor alle andere hilarische details verwijs ik u naar de uiterst plezierige verslaggeving op GeenStijl, hier wil ik me beperken tot de randzaken in deze kwestie die ons (hou dat vast) al met al veertigduizend euro heeft gekost. Veertigduizend euro, poe poe. Even voor uw indruk: in de totale rijksbegroting staat bij ‘uitgaven’ een verwacht bedrag van een kleine vijfhonderd miljard euro. Dan is veertigduizend euro niet echt veel. Om precies te zijn: 0,000008%. Laten we het zo zeggen: we hebben het hier niet over de Deltawerken, zelfs niet over de Deltawerken in Madurodam.
En toch was het deze week dringen voor de interruptiedildo in de Tweede Kamer met de extreem-rechtse helden van het vrije woord, het grote gebaar en het gratis bier die de kans schoon zagen om zich van hun meest verontwaardigde kant te laten zien. Een van hen was de onvermijdelijke Martin Bosma van de PVV die op de van hem bekende manier tekeer ging tegen de in zijn ogen bedenkelijke dekolonisering die volgens hem met de woke shit van de taalgids wordt nagestreefd: ‘Het ministerie wil niet dat mensen denken dat het westen superieur is. Maar het westen, onze beschaving, die alles heeft voortgebracht, die wetenschap, die cultuur, die schrijvers, die muziek, Beethoven en noem maar op, is toch gewoon superieur? Het westen ís toch superieur?’ Aldus de man die Zwarte Piet als een toppunt van onze vaderlandse cultuur beschouwt en de bewaking daarvan kennelijk twee miljoen per jaar waard vindt. Zoveel kost het ons namelijk om zijn voorman Geert Wilders te beveiligen tegen bedreigers van het systeem terwijl hij burgers systematisch ophitst en uitdaagt om te strijden tegen de vertegenwoordigers (burgemeesters, raadsleden) van hetzelfde systeem dat hem beveiligt. En natuurlijk was ook Caroline van der Plas luidruchtig van de partij om haar ongenoegen te uiten, de voorvrouw van de BBB die het met haar zinloze gejengel voor elkaar kreeg dat het woord visserij werd toegevoegd aan het departement van landbouw, voedselzekerheid en natuur. De kosten van deze louter cosmetische en puur electorale operatie: tussen de drie en vijf miljoen euro voor nieuwe ict-structuur, mail-adressen, naambordjes, routing, logo’s en andere uitingen. De vis wordt duur betaald, Kniertje zei het al. Jongens en meisjes van het politiek correcte speelkwartier, jullie hebben je Ik-dag weer gehad. Zullen we nou weer gewoon aan het werk gaan – waarvoor we jullie per persoon overigens ruimschoots (meer dan drie keer veertigduizend euro) betálen? Hoezo: weggegooid geld?
Copyright Peter Bonder.