Pekela
In 1987 was Oude Pekela wereldnieuws vanwege een schimmige affaire met mysterieuze clowns die tientallen kinderen zouden hebben meegelokt en seksueel misbruikt. Ondanks massaal en intensief recherchewerk is het geheim nooit ontrafeld en lijkt het achteraf vooral een geval van massahysterie te zijn geweest. Intussen zijn we bijna veertig jaar verder en lijkt de Groningse gemeente die intussen gewoon Pekela heet, opnieuw het toneel van een opmerkelijk schouwspel. Deze keer zijn het geen clowns die de hoofdrol spelen, maar politci – wat in de praktijk overigens weinig tot geen verschil maakt, maar dit uiteraard geheel terzijde. Aanleiding voor het verhaal is de uitslag van de recente verkiezingen voor de gemeenteraad waarbij de lokale PVV de grootste partij werd, voor de SP met elf stemmen minder en het CDA, samen goed voor tien van de vijftien zetels. Er werd naar goed Haags gebruik een verkenner ingevlogen in de persoon van ex-CDA-kamerlid Rikus de Jager, en hij adviseert een coalitie van PVV, SP en CDA. Deze samenwerking doet naar zijn mening het meest recht aan de uitslag, kan rekenen op een meerderheid in de gemeenteraad, er is onderling vertrouwen en daarnaast zijn er ook (?) voldoende inhoudelijke raakvlakken. De fracties sluiten elkaar niet uit en er bestaat volgens hem een zekere mate van wederzijdse waardering voor elkaar. Hij ziet kortom dat de drie fracties voor een belangrijke, uitdagende opgave staan en adviseert ze om vooral ook te investeren in de onderlinge relaties. Daarbij zijn er wel vragen over hoe de PVV zich verder zal ontwikkelen, voegt hij er en passant aan toe.
Dat laatste lijkt me wel duidelijk. Hoezo: voldoende inhoudelijke raakvlakken? Geef die gasten één vinger en ze nemen de hele hand. Ze zullen niet rusten voordat ze hun gore klauwen hebben vastgenageld aan het pluche van Pekela om er hun donkerbruine slijmsporen op na te laten. AZC weg ermee, Nederland is vol en elke dag gratis bier zolang de voorraad strekt. Voordat je het weet beloven ze onder het mom van promotie voor de provinciale streekcultuur zelfs het strokarton, de turfwinning en het aardappelzetmeel weer op de agenda te zetten, laat dat maar aan die bedriegers over. Op 21 april bespreekt de gemeenteraad van Pekela het advies van de verkenner inzake de vorming van een nieuw college. Het zal mij benieuwen of iemand daarbij de tegenwoordigheid van geest kan opbrengen door op te merken dat er kennelijk niet geluisterd is naar de wijze woorden van Willem-Alexander op 4 mei 2020: ‘Niet normaal maken wat niet normaal is, niet wegkijken, niet goedpraten’. Dat is namelijk precies wat de clowns van de SP zullen doen als ze met de griezels van de PVV in zee gaan (de sukkels van het CDA kan ik het niet kwalijk nemen): normaal maken wat niet normaal is, wegkijken, goedpraten. Rikus de Jager wenst de gemeenteraad van Pekela en de partijen veel succes met het vervolg. Ik doe dat niet. Ik heb mijn lidmaatschap van de SP opgezegd. Als ze van dit onzalige voornemen terugkomen mogen ze me bellen.
Copyright Peter Bonder.