FC Krokodil

Interessante kop in Het Parool van maandag 11 mei: ‘PSV Vrouwen doorbreken hegemonie van FC Twente en Ajax met eerste landstitel in clubgeschiedenis’. Goh, denk je dan als argeloze lezer zijnde, wat knap van PSV dat die Brabantse boerinnetjes dat eindelijk ook een keer gepresteerd hebben. Maar als je dan even de ranglijst van het aantal nationale kampioenschappen per club nakijkt dan krijg je een heel ander verhaal dan wat deze Amsterdamse krant ons met de gebruikelijke Mokumse bluf, bravoure en blabla probeert wijs te maken. FC Twente is de onbetwiste koploper met tien schalen tussen 2011 en 2025, Ajax staat zesde met drie titels, achter SV Saestum uit De Bilt (acht), DVC Den Dungen (vijf), SV Braakhuizen en Ter Leede (allebei vier). Het valt dus nog wel mee met die zogenaamde ‘hegemonie’ van Ajax waar ze het damesvoetbal overigens dermate serieus nemen dat de landstitel in 2017 niet gevierd mocht worden omdat het met de mannen niet zo lekker ging. (Toen ook al, en nu hebben ze een trainer die zegt: ‘Dit is niet mijn selectie’.) Maar ondertussen probeerden de Amsterdammers wel de drie titels van de vrouwen toe te voegen aan het totaal van de mannen zodat ze eindelijk die felbegeerde vierde ster op hun shirt konden zetten – om het woord naaien maar niet te gebruiken. Hoe kinderachtig kun je zijn als ooit de beste van Eindhoven, Rotterdam en Alkmaar was.

Het tekent de verregaande staat van de ingevreten hypocrisis waarin het moderne voetbal zich bevindt. Dennis te Kloese, algemeen directeur van Feyenoord, nam zondag in tranen afscheid van het Legioen in de Kuip. Onder de juichende en zingende supporters die hem uitluidden bevonden zich ook degenen die hem eerder dit jaar, na een verloren wedstrijd tegen PSV, tot op het bot beledigd en zowel fysiek als verbaal bedreigd hadden nadat zijn mobiele telefoonnummer bekend was gemaakt. Het zag er vreemd uit, maar misschien kwamen de emoties bij hem ook wel boven omdat hij blij was eindelijk van het geteisem verlost te zijn. En van die verschrikkelijk slechte trainer Robin van Persie die hem voor dit gênante toneelstukje pontificaal het hele veld over had gesleept. Emoties waren er ook bij de play off-wedstrijd tussen Willem II en RKC in Tilburg na een doelpunt van Mounir El Allouchi voor de thuisploeg. Hij en zijn vrouw hadden een paar dagen daarvoor hun ongeboren dochtertje verloren en waren door de fans van beide ploegen op hartverwarmende wijze gesteund, maar als hij volgend seizoen in de laatste minuut een enorme kans mist is hij gewoon weer de vieze vuile kut-Marokkaan die er geen bal van kan en kei-snel op moet tiefen naar de zandbak waar hij vandaan komt. Houdoe! Ander voorbeeld: Hansi Flick, de Duitse trainer van FC Barcelona, kreeg zondagmorgen een telefoontje van zijn moeder dat zijn vader die nacht was overleden. ’s Avonds won hij met zijn jongens de Clásico tegen Real Madrid en werden ze kampioen van Spanje. Nadat hij op het veld was gejonast sprak hij ‘Ik ga deze dag nooit vergeten’. Zijn supporters zullen dat wel doen: als hij straks in de Champions League twee keer verliest dan zijn de witte zakdoekjes nooit ver weg, ook niet in Camp Nou. En die helpen niet tegen krokodillentranen.


Copyright Peter Bonder.