Kakmokkel

Defend Loosdrecht

Deze foto uit De Volkskrant van vrijdag 15 mei zegt veel, zo niet alles over de verregaande staat van mentale verwarring waarin Nederland in het algemeen en Loosdrecht in het bijzonder zich momenteel bevindt. We zien hier ‘een demonstrant’ met een vlag van Defend Loosdrecht en een linnen tasje van de VPRO met de tekst ‘Daar moet de mattenklopper overheen’ namens het Simplisties Verbond van Koot&Bie. Ze beseft het zelf waarschijnlijk niet, maar ze combineert hiermee twee werelden die in fatsoen, cultuur en beschaving net zo ver van elkaar afstaan als die van de gemiddelde Loosdrechter en een doorsnee vluchteling uit Syrië – om maar eens een land te noemen waar ze vele eeuwen voor Christus qua infrastructuur, commercie, hygiëne en geneeskunde hun tijd eeuwen vooruit waren toen wij hier nog in berenvellen rondbanjerden, menhirs tot hunebedden stapelden en bier dronken uit ossenschedels. Laten we haar eens nader beschouwen. We noemen haar Willemijn. Ze gaat gekleed in een camouflagekleurige waxjas, het gangbare clubtenue van de Gooische vrouw die van jeugd- en buurtgenoot Youp van ’t Hek ooit de weinig flatteuze benaming ‘parelteef’ kreeg (zelf zou ik ‘kakmokkel’ bedacht hebben). Aan haar voeten draagt ze een paar stevige laarzen waarmee ze met labrador Splinter haar dagelijkse rondje loopt van landgoed de Zonnestraal via het vennetje naar natuurgebied de Zonneheide. Ze lijkt me op weg naar de Volvo stationcar die iets verderop staat geparkeerd en waarmee ze ’s zaterdags Fleur, Lidewij en Quirine van de B3-hockeymeiden naar de uitwedstrijden rijdt.

Haar man Roderick schat ik in op een kaderfunctie bij de lokale Rabobank waar hij in de race is voor promotie tot account manager zodat hij zijn huis ter waarde van 620.000 euro (de instapprijs in Loosdrecht) eindelijk kan inruilen voor een woning in de hoogste prijsklasse rond acht ton, het gemiddelde van zijn mede-leden bij De Ronde Tafel, met een steiger voor de sloep. Willemijn zal dan weer wat meer meetellen bij de vrouwenclub van de Lions waar ze voor 87,50 euro per deelname de jaarlijkse Bridge Drive organiseert, en half december natuurlijk ook weer de Douwe Egberts-spaarpuntenactie voor de arme sloebers van de Voedselbank zonder steiger voor de sloep. Ze leest De Telegraaf, kijkt naar Vandaag Inside en stemt VVD. Die vlag kreeg ze van een voorbijganger, ze dacht dat het rood-wit-blauw was, ze had dat logo niet eens gezien en ook geen idee wat dat was, Defend Loosdrecht. Toen ze thuis kwam had ze maar eens gegoogled en toen viel haar oog op een sticker met de tekst ‘Maak Blanke Kindjes’ – maar dat déden ze toch al? Fleur, Lidewij, Quirine, waar waren ze nou toch eigenlijk zo bang voor? Die nacht droomde ze dat ze hagelsteendronken van de Lidl-slobberwijn uit de sloep gelazerd en reddeloos verzopen was. De champagneroze lijkauto was nog langs het AZC gereden en alle vluchtelingen hadden buiten in een erehaag gestaan om voor haar een laatste buiging te maken. Wat een beschaving.

Maak Blanke Kindjes

Copyright Peter Bonder.