Vertrouwen
Uit recent onderzoek van het EenVandaag Opiniepanel blijkt dat het vertrouwen van de politiek in de kiezers zich op een historisch dieptepunt bevindt. Was de stemming bij de vorige peiling al overwegend negatief, met een dramatische score van 32 procent, na de meest recente enquête is het resultaat nog weer verder geslonken naar een absoluut laagterecord van slechts 23 procent. Anders gezegd: krap twee van de tien politici aan Het Binnenhof zien het nog enigszins zitten met de stemgerechtigde burgers die over hen moeten beslissen. In een begeleidend persbericht geeft EenVandaag een toelichting op de niet mis te verstane cijfers en enkele reacties van vooraanstaande hoofdrolspelers op dit electorale mijnenveld. Zo blijkt overduidelijk dat een zeer ruime meerderheid van de Haagse beleidsmakers zeer ongelukkig is met het gebrek aan ondersteuning alsmede de verdeelde waardering voor hun asielplannen en de uitvoering daarvan. Kort gezegd komt het hier op neer dat men zich ernstige zorgen maakt over het klimaat van willekeur, ongeduld en lichtzinnigheid bij het electoraat waar enige loyaliteit ver te zoeken is. Een ex-minister die anoniem wil blijven: ‘Het is net als de politiek: het is altijd de schuld van de ander, ze steken nooit eens de hand in eigen boezem, bah. En dan zeggen ze dat wij onbetrouwbaar zijn’. Oud-gediende Rita Verdonk maakt van haar hart geen moordkuil: ‘Als het zo moet hoeft het voor mij niet meer. Het komt in dit land nog een keer zo ver dat we om meer meer meer Marokkanen moeten gaan roepen. Ja, dat wilde Pim Fortuyn ook, maar we weten allemaal waarom’.
Gideon Markuszower is zich van geen kwaad bewust inzake de opschudding die ontstaan is na zijn uitlatingen over asielzoekende Palestijnen die wat hem betreft bij de grens met Nederland desnoods doodgeschoten mogen worden: ‘Wat had ik dan moeten zeggen? Dat we dat beter aan Israël kunnen overlaten? Maar dat dóen we toch al?’ Bij zijn collega Mona Keijzer overheerst met name ontevredenheid over de gemengde gevoelens na haar speech bij de AZC-rellen in Loosdrecht: ‘Ik heb gewoon gezegd dat ik hoop dat de mensen stand houden en dat ze een voorbeeld voor Nederland mogen zijn. Wat is daar nou ophitsend aan? De enige overeenkomst van mij met Geert Wilders is dat we allebei blond zijn, maar dat haar van mij is tenminste echt, alleen mijn emoties zijn nep’. Dilan Yesilgöz weet het zo langzamerhand ook niet meer: ‘Ik heb het oprecht en naar eer en geweten geprobeerd met de leugens over nareis op nareis, daarna dat heilige huisje van de hypotheekrente maar weer eens van stal gehaald en nou stuur ik Ruben Brekelmans naar die sukkels van de NOS met de boodschap dat gemeenten zelf mogen bepalen of ze zich aan de spreidingswet willen houden - is het wéér niet goed. Of zouden de hardwerkende Nederlanders soms door hebben dat ze die snotneus niet serieus hoeven te nemen?’ Tot slot premier Rob Jetten: ‘Waarom zou ik nog vertrouwen in de kiezers hebben als ze u, mij en Nederland opzadelen met zo’n kansloos minderheidskabinet? Ik voel me vaak net die Spaanse trainer van Ajax, die zegt ook telkens dat het niet zijn selectie is’.
Copyright Peter Bonder.