Japanners
De wedstrijd van Nederland tegen Japan heeft nogal wat losgemaakt, en dan heb ik het nog niet eens over het schijterige wisselbeleid van onze laffe bondscoach. Nee, het ging vooral over het feit dat de Japanse spelers na afloop hun kleedkamer zo netjes hadden achtergelaten, daar konden andere mannen een voorbeeld aan nemen. Nou, daar dachten de dames in Japan toch iets genuanceerder over, die hadden meer zoiets van ‘deden ze dat thuis ook maar’. Wat blijkt namelijk? In het land van de rijzende zon is de doorsnee man des huizes een luie flikker die per dag krap drie kwartier aan het huishouden besteedt terwijl zijn echtgenote er meer dan drie uur zoet mee is. En dan is ons nationale duizenddingendoekje Angela de Jong niet te flauw om ons dat haarfijn onder de neus te wrijven waarbij ze helemaal los gaat op de ongelijk verdeelde maatschappij waarin we leven. Maar ik lees in haar column niets over hoe dat nou kan, zo’n groot verschil, terwijl vrouwen altijd van zichzelf zeggen dat ze zo goed in multi-tasking zijn. En ze komt natuurlijk ook niet op het misschien wel voor de hand liggende idee dat de man er nu eenmaal eerder mee klaar is. Tja, en als ze het helemaal niet meer weet haalt ze haar favoriete pispaal Thijs Römer er bij. Kijk, dat zouden wij mannen nou nóóit doen, zo’n arme jongen aanpakken die zich niet verdedigen kan. Daar hebben wij geen drie kwartier voor nodig.
Trouwens, over zich verdedigen gesproken: dat moest Rafael van der Vaart ook nogal doen toen hij in de nabeschouwing op de 2-2 iets had gezegd over ‘Japanners die allemaal op elkaar lijken’. Hij moest van de politiek correcte discriminatie-boa’s zelfs zijn excuses maken, stel je voor. Zijn er al kamervragen gesteld? Zit het kabinet er nog? Even in de juiste context: een Nederlandse verdediger had bij het mandekken niet goed opgelet en de verkeerde aanvaller uitgekozen die er net zo uitzag terwijl een andere de gelijkmaker erin kopte. Nu heb ik de elftalfoto van die Japanners er nog eens bijgepakt en ik kan niet ontkennen dat Rafael van der Vaart een punt heeft: die gasten lijken inderdaad allemaal op elkaar. Oké, achterop het shirt hebben ze elk een ander rugnummer, maar dat is vooral voor de scheidsrechter om ze uit elkaar te kunnen houden. Dat ie dus niet een verkeerde gele kaart aan de verkeerde speler geeft. Maar van voren zie je haast geen verschil. Dus is mijn vraag aan al die mensen die zich opwinden over die opmerking: hebben jullie wel eens goed gekeken naar al die donkere jongens in Oranje? Die lijken toch ook allemaal op elkaar? En hebben we iemand in Japan daarover horen piepen? Nou dan. En weet je wat hun voorouders ook heel goed konden? Schoonmaken. Héél lang schoonmaken. Vaak wel méér dan drie kwartier per dag.
Copyright Peter Bonder.