Livio
Aardappelpuree die eruit ziet als behangplaksel – en ook zo smaakt. Gebakken vis die kurkdroog is. Warm water geserveerd als soep. Krieltjes die spontaan wegspringen als je er met een vork in prikt. Stamppot in de zomer. Natte nasi met een half ei voor twintig personen. Een diepvriesmaaltijd van vér over de uiterste houdbaarheidsdatum. Huilende ouderen die de vergoeding van 2,45 euro per dag gebruiken voor een maaltijdsalade van de supermarkt. Er is veel mis in de keuken van Livio, een grote regionale zorgfabriek in Enschede die is ontstaan uit het samenvoegen van verschillende partijen in Twente en de Achterhoek om de kwaliteit en continuïteit van het aanbod beter te kunnen waarborgen. Zo staat het althans omschreven op de website waar ook nader wordt ingegaan op de naam Livio die bij ons thuis meer doet denken aan een exclusieve olijfolie met originele ingrediënten uit de Napolitaanse keuken dan aan de oorspronkelijke betekenis van ‘levendige’ dan wel ‘levensgevende’. Wie verder googelt op Livio komt termen tegen als rijke geschiedenis, interessante significatie, nobele verfijning, betekenisvolle tijdloosheid, culturele resonantie en historische context. Voeg daarbij de dynamische uitstraling van het hoogwaardige en duurzaam verantwoorde hoofdkantoor in een parkachtige setting aan de Zuiderval en het zal duidelijk zijn dat de bestuurders van Livio het beste met hun organisatie voor hebben. En met zichzelf, vooral niet te vergeten.
Over het boekjaar 2024 maakte de zorgorganisatie nog 1,4 miljoen euro winst. Een jaar later was het verlies 2,4 miljoen en die omslag zit ‘m vrijwel uitsluitend in het feit dat er flink betaald moet worden voor bestuurders die niet werken. In maart 2025 stopte de voorzitter ermee vanwege ‘een intensieve periode in zijn werk en privéleven’. Wat er nou precies zo intensief was is nog steeds een raadsel, maar wat ook heel intensief was: hij moest een heel jaar worden doorbetaald (ruim 214.000 euro) exclusief een riante ontslagvergoeding van driekwart ton. Zijn tijdelijke opvolger verdiende ruim 171.000 euro, maar hij vatte dat tijdelijke iets te letterlijk op en vertrok al snel na een conflict over zijn contract. Bovendien was hij als zzp’er in dienst via zijn eigen adviesbureau wat fiscale consequenties kan hebben in de vorm van ruim een ton aan extra werkgeverslasten. En daarmee is de gifbeker nog lang niet leeg: er is alweer een nieuwe interim bestuurder die langer blijft dan de bedoeling was om te helpen met ‘moeilijke dossiers’ zoals (je verwacht het niet) de financiën en verder is er nog een medebestuurder die al een tijdje afwezig en onbereikbaar is, maar wel gewoon kan pinnen bij de supermarkt, en dan hebben we het niet over een maaltijdsalade van 2,45 euro. Trouwens, over salade gesproken: klanten van Livio kunnen heel voordelig terecht bij een lunchroom aan de Heurne. Daar krijgen ze maar liefst 95 cent korting op een salade naar keuze (caesar, geitenkaas, spicy beef of tuna). Wat hebben die zeikers nou te klagen? Ondankbaar volk. Verschil moet er zijn.
Copyright Peter Bonder.