Onder zestig

28 juni 2026

‘Daar zijn er geen twee van’. Af en toe zie je ze nog, dit soort schaamteloze staaltjes van masculiene superioriteit uit de stoffige peniskoker van fossiele viriliteit. Een 72-jarige ondernemer, kennelijk nog niet met pensioen want nog steeds ondernemer, creatief en vermaard zelfs, extreem succesvol ook, zoekt een partner voor een verzorgd ontbijtje, zonder kapsones, maar met klasse, allure en charme. Eentje die de weelde kan dragen, en de koffers voor een last minute check-in naar de mondaine Méditerrannée. En zo gaat het maar door, in dat hijgende hyperjargon van de hardwerkende Nederlander en laat de armoe verrekken. Wat hebben we het goed en wat zullen ze dat weten. En dat soort zoekt dan een vrouw die niet voor materie kiest, maar wel weet wat kostbaar is. Bij ons thuis heet dat een golddigger. En jawel hoor, het staat er echt: ‘Onder zestig’. Wacht even. Ze moet wel veel gezien (?) en begrepen (?) hebben, maar mag beslist geen antieke gleufsleuf zijn. Zestig is de limit, vijftig mag ook. Die paar rimpels botoxen we wel weg. Kost een paar centen, maar dan heb je ook wat. En dan maar opscheppen op het paviljoenterras van de golfclub, met een geile knipoog van de klapwiekende testosteron en een dubbele tong van de zoveelste scotch: ‘Ja, helemaal alleen voor mij, en alles d’rop en d’raan hè?’ Hole in one, ha ha ha, zonder handicap. Gatverdamme, wat een smeerlap. ‘Onder zestig’. Ga dan meteen naar de hoeren. Of koop dat bordeel als je kennelijk toch geld te veel hebt. Maar nee, meneer zoekt een trofee voor zijn eigen charisma, want zijn menselijke kant – geliefd, warm, goudeerlijk – maakt hem heel bijzonder. Sterker nog, zo begint de advertentie: ‘Daar zijn er geen twee van’. Nee, godzijdank niet. Eén zo’n creatieve, karaktervolle, visionaire, extreem succesvolle, patjepeeërige en oprecht in een ander geïnteresseerde selfkicker is meer dan genoeg.