Pruilprinsesje

5 juni 2026

Als de persconferentie van bondscoach Ronald Koeman en de jaarlijkse fotosessie van de koninklijke familie ook maar enigszins symptomatisch zijn voor de stand van het land dan kunnen we de tent net zo goed sluiten. In beide gevallen komen degenen die verantwoordelijk zijn voor de mediatraining, fors betaalde professionals naar we mogen aannemen, in aanmerking voor een pittig functioneringsgesprek, te beginnen met de voor de hand liggende vraag ‘Hoe vond je zelf dat het ging?’ Neem alleen al de omslachtige wijze waarop de keuzeheer van onze WK-selectie de doelstelling van zijn missie probeerde te omschrijven: ‘We doen mee om te winnen, maar ik weet best wat de realiteit is en wat ook andere landen kunnen brengen. Zij hebben aanvallend gezien nog meer kwaliteiten dan wij, dus we moeten het anders doen. Niets is onmogelijk en daar gaan we voor. Ik ben ervan overtuigd dat we ver kunnen komen en moeilijk te verslaan zijn, maar ik weet wel dat het mee moet zitten als we heel ver willen komen’. Oké. Bent u daar nog? Even afgezien van de gelukkige omstandigheid dat we hier tenminste niet te maken hebben met een megalomane maniak die hem onwelgevallige journalisten afzeikt en zijn eigen ego opblaast, zoals bij zijn vreselijke voorganger het geval was: dit hele verhaal had voor hetzelfde geld ook in vier simpele woorden eenvoudig samengevat kunnen worden met ‘De bal is rond’. We doen mee om te winnen en niets is onmogelijk, maar dan moet het allemaal wel een beetje meezitten en zonodig gaan we het anders doen.

Dat ga je dus proberen met Noa Lang en Wout Weghorst, twee horrorzombies uit de Champions League van de tattooporno. Dan ga je dus ook akkoord met de absurde voorwaarde dat de vierde keeper om financiële redenen niet mee kan en zichzelf maar in vorm moet zien te houden terwijl er wel ruim veertig bobo’s in het vliegtuig stappen die niet allemaal op het stapelbed van een jeugdherberg klimmen. En dan vinden we het heel gewoon dat zo’n non-komiek als Rob Kemps voorop loopt in de polonaise (‘Want Holland comes eraan’) met zouteloze flutfilmpjes voor het Jumbo Juich Jack, wéér zo’n waanzinnig wangedrocht uit de catastrofecatalogus van het maandagmorgenmagazijn. Van een vergelijkbaar treurig niveau was helaas ook het gebruikelijke persmoment van de Oranje-Nassautjes met het vaderlandse journaille. Het ging natuurlijk ook over de polarisatie in de opvang van asielzoekers waarop onze koning onmiddellijk terugschakelde naar het ‘Zo gaan we niet met elkaar om in dit land’-brabbelnarratief van Jan-Peter Balkenende toen Theo van Gogh op 2 november 2004 in Amsterdam ongekend bruut werd geëxecuteerd nadat hij tevergeefs ‘Ja maar!’ had geroepen. Ja, geweld moeten we veroordelen, maar zo gaan we niet met elkaar om in dit land. Nu snap ik dat een koning vanwege het protocol gebonden is aan een zekere mate van diplomatieke terughoudendheid en nooit het achterste van zijn tong mag laten zien, maar daarvoor is een goed alternatief: ‘Zeg dan niks’. Dat geldt ook voor zijn dochter Alexia die met een Gooische R van hier tot Loosdrecht het hardnekkige ‘gespeculeejjjj’ over haar vermeende relatie met zanger Antoon amechtig probeerde te weerspreken. Het ontbrak er nog maar aan dat er een gironummer in beeld kwam waarop we onze zeer gewaardeerde bijdrage konden storten voor het in dienst nemen van een fatsoenlijke mediatrainer.