Boerenbedrog
De brandstapels zijn alweer opgehoopt, de hooivorken uit de schuur gehaald, de trekkers gevuld met walmende diesel. Nederland maakt zich op voor een hete zomer en dan hebben we het niet over een paar dagen zon met Code Rood. De boeren zijn boos en dat zullen we weten. De vraag is alleen: wát precies zullen we weten? In 2022 had Johan Remkes, het oliemannetje van de VVD, twee maanden nodig om onder het motto ‘Niet alles kan’ te pleiten voor fundamentele ingrepen in het stikstofbeleid. En wat deed de BBB? Die leverde met Femke Wiersma een blondblinde barbieboerin die een stikstoffonds ter waarde van vierentwintig miljard achteloos liet verdampen (‘niet nodig’) waarna Caroline van der Plas in Brussel wel even ‘met de vuist op tafel’ zou slaan. Johan Remkes probeerde het nog twee keer met de rapporten ‘Niet alles kan overal’ en ‘Wat wel kan’ maar de enige die daar beter van werd was de papierverwerkende industrie en laat dat nou net een van de grootste uitstoters van stikstof zijn, dus dat schoot ook niet op. Maar nu hebben we Jaimi van Essen, een 34-jarige ambitieuze landbouwminister van D66 met de aankondiging van een ‘ingrijpend’ stikstofplan. Hij presenteerde dit samen met de staatssecretaris van klimaat en groene groei, CDA’er Jo-Annes de Bat (schitterend toepasselijke naam voor een politicus, trouwens) en VVD-minister voor infrastructuur en waterstaat Vincent Karremans, een irritant arrogante Rotterdammer die nog nooit een boerderij van binnen of dichtbij gezien heeft of het moet de kinderboerderij geweest zijn, maar van kouwe kak zo te horen wel ruimschoots voldoende verstand heeft.
Nu ga ik u hier niet vermoeien met de details van hun voornemens, de materie is voor gewone stervelingen als u en ik hopeloos complex. Neem alleen al de tot nu toe bestaande procedure voor woningbouwprojecten. Daarbij moet rekening gehouden worden met diverse vergunningverlenende voorwaarden: de stikstofuitstoot van zowel de aanlegfase (bouwmaterieel, transport) als de gebruiksfase (verwarming, bewonersverkeer) moet worden berekend met het officiële rekenprogramma AERIUS; een natuurvergunning hoeft niet als uit de berekening blijkt dat de depositie onder de wettelijke grenswaarde blijft (de zogeheten 'kaderstellende ondergrens'); bouwers hebben te maken met intern en extern salderen, waarbij oude en nieuwe emissies tegen elkaar kunnen worden weggestreept (intern salderen is vergunningsvrij, mits de totale uitstoot niet toeneemt, extern salderen kan alleen onder strenge voorwaarden). Hallo, bent u daar nog? Vinden we het dan vreemd dat in dit surrealistische labyrinth vrijwel niemand de weg weet laat staan de uitgang vindt, waardoor ten onrechte het beeld ontstaat dat één wereldvreemde klimaatprofessor als Johan Vollenbroek heel het land stil kan zetten? Het is het bekende verhaal van de klok en de klepel waarbij persoonlijke voorkeuren, politieke motieven en procedurele rituelen elke discussie bij voorbaat smoren. Ik laat het aan de deskundigen over. U zult mij niet horen over de kaderstellende ondergrens vanuit de externe saldering. En de veestapel hoeft van mij ook niet per se gehalveerd te worden. De BBB decimeren zou al mooi genoeg zijn.
Copyright Peter Bonder.