Terugkeerhubs
Sinds de PVV niet meer in de regering zit is Geert Wilders weer terug bij wat ooit zijn core business was: Marokkaantjes pesten. Maar nu er kennelijk zelfs met de Taliban mag worden onderhandeld over de terugkeer (lees: deportatie) van uitgeprocedeerde asielzoekers zal hij des te heviger terugverlangen naar de periode dat Reinette Klever namens de PVV minister voor buitenlandse handel en ontwikkelingshulp was in het dramatische kabinet van Dick Schoof. Deze mede-oprichtster van Ongehoord Nederland was het immers die in haar nieuwe functie de combinatie van de dominee en de koopman iets te letterlijk nam om van die verdomde gelukzoekers, messentrekkers, fietsendieven en kinderverkrachters af te komen. Onder het motto van het doel heiligt de middelen zagen we haar in het najaar van 2024 triomfantelijk poseren met haar collega van Oeganda. Het goede nieuws was dat Nederland in dat Afrikaanse land een locatie had gevonden voor de opvang van de migranten die het graag kwijt wilde, een zogenaamde terugkeerhub. Het slechte nieuws was evenwel dat ze in Oeganda nergens van af wisten, geen idee hadden wat een terugkeerhub was en ook niet van plan waren om er aan mee te werken. Aldus eindigde dit voze plannetje met de staart tussen de benen en met de constatering dat het voor iedereen misschien beter was geweest als ze haar daar gehouden hadden.
Intussen is de opvangwanhoop in de asielindustrie zo hoog opgelopen dat we onze ziel en zaligheid zelfs aan de duivel proberen te verkopen, want zo mogen we de Taliban toch wel noemen, de machthebbers in Afghanistan met hun islamitische godsdienstwaanzin, middeleeuwse opvattingen en vrouwvijandige paranoia. Niettemin zat een officiële vertegenwoordiger van onze regering op het hoofdkantoor van de Europese Unie in Brussel gezellig aan tafel met de sadistische beulen van Mohammed die de Russische kalashnikovs voor de gewelddadige handhaving van de brute sharia in hun westerse pick-up-trucks hadden achtergelaten. Doel van het gesprek was de terugkeer van uitgeprocedeerde Afghaanse asielzoekers naar de hel die ze dachten ontvlucht te zijn. Voor de afgevaardigden van het Islamitisch Emiraat zoals ze het zelf noemen, voelde het meer als een historische rehabilitatie, een diplomatieke doorbraak en een feitelijke erkenning van hun bloeddorstige regime dat marteling, steniging en ophanging in de naam van Allah heilig heeft verklaard. Het is niet alleen een dikke vinger van onze regering naar de dertigduizend Nederlandse soldaten die tegen de Taliban hebben gevochten. Het is ook piesen op het graf van de vijfentwintig helden die daarbij hun leven gegeven hebben. En dan zit de PVV niet eens meer in het kabinet. Wat er nu zit is misschien nog wel veel erger.
Copyright Peter Bonder.