Vermoeiend
Vanavond speelt Marokko tegen Frankrijk. Het goede nieuws is dat Frankrijk beter is. Het slechte nieuws is dat Ibrahim Afellay waarschijnlijk weer in de studio van de NOS zal zitten om de wedstrijd te analyseren. Het is elke keer een wonderlijk raadsel waarom de redactie telkens uitgerekend deze slome druiloor uitnodigt met z’n monotone praatjes, voorspelbare quotes en nietszeggende commentaren (‘zekers te weten’). Iedereen was blij, opgetogen en tevreden toen Studio Voetbal op de zondagavond ermee ophield, alleen al omdat we daarmee eindelijk van deze onnozele neuzelaar verlost leken te zijn. Maar sinds ‘zijn’ Marokko serieus meedoet op het WK is hij weer kind aan huis bij de publieke omroep. Ik schrijf met opzet ‘zijn’ Marokko want toen hem voor de wedstrijd tegen Nederland gevraagd werd waar zijn voorkeur lag was dat zijn antwoord en hij keek erbij alsof we dat allemaal maar heel gewoon, terecht en vanzelfsprekend moesten vinden. Terwijl je andersom ook net zo goed zou kunnen beweren dat hij vrijwel alles aan zijn hele carrière – de opleiding bij PSV, de ruim vijftig interlands in Oranje, de transfer naar Barcelona, de uitnodigingen van de NOS – aan Nederland te danken heeft. Je zou je derhalve ook met goed fatsoen op de vlakte kunnen houden, al was het maar voor de show, maar zo zit Ibrahim Afellay dus niet in elkaar. De 53-voudige ex-international, geboren in Utrecht, groot geworden in Eindhoven en vier keer kampioen met PSV, draait er namelijk niet omheen. Voor hem is Marokko de favoriet tegen Nederland en, jawel, Ismael Saibari kandidaat voor de titel ‘speler van het toernooi’. Dat mag je allebei vinden. Je mag als analist gevraagd zijn door de NOS en zeggen wat je wilt. Pierre van Hooijdonk doet dat ook en Rafael van der Vaart drinkt er vooraf zelfs gewoon een halve fles wijn bij. Het kan allemaal. Lang leve de vrijheid in Nederland waar je niet in een schimmelende folterkerker hoeft te kreperen als je voor je mening uitkomt. Er zijn landen waar je dat risico wél loopt, toch?
En dus kan het ook zo zijn dat de uit de hand gelopen vreugderellen volgens Ibrahim Afellay niet aan een ‘Marokkanen-probleem’ zijn toe te schrijven. Even terug naar eind vorige maand: na de overwinning van Marokko op het Nederlands elftal was het ongezellig op sommige plekken in het land. In de Haagse Schilderswijk was de politie met onder meer een hondenbrigade, bereden politie en een waterkanon aanwezig terwijl undercover agenten in moesten grijpen om de orde te handhaven. Maar dat lag dus niet aan ‘de Marokkanen’ volgens de volstrekt neutrale NOS-analist. Feyenoord-hooligans zijn immers ook vandalen, en vlak de F-side van Ajax ook niet uit met al dat vuurwerk op het veld wat een gevaar is voor de mens. Weet u wat het is? ‘Het is gewoon een maatschappelijk probleem. Ik vind het zo jammer dat altijd maar die kleine groep belicht wordt, terwijl er grote groepen zijn die zich wèl goed gedragen. En ik heb altijd maar het idee dat ik me moet verantwoorden voor de daden van anderen. Dat is weleens vermoeiend, kan ik je zeggen’. Tuurlijk. Weet je wat ook heel vermoeiend is, beste jongen? Dat we vanavond weer je oeverloze geouwehoer, je kansloze observaties en je zinloze samenvattingen moeten aanhoren. Maar je krijgt mijn respect als je niet Ismael Saibari, maar Michael Olise uitroept tot ‘man van het toernooi’. En als je belooft dat je daarna voorlopig even lekker lang wegblijft. Zeg maar tegen de NOS dat je het allemaal veel te vermoeiend vindt.
Copyright Peter Bonder.