Ontmaskering

2 september 2026

Het stond er echt, in Het Parool van 27 augustus: ‘Na een jarenlange hegemonie van het Nederlandse hockey zou alles anders dan twee wereldtitels teleurstellend zijn’. De toon was gezet: Oranje zou dat WK-varkentje wel even wassen, voor de dames was het appeltje-eitje en bij de heren kon het ook niet mis. Anne-Fleur en Floris-Jan zaten er helemaal klaar voor, met hun vlaggetje, hun hoedje en hun toeter. In de halve finale werden ze nog gered door een schandelijke beslissing van de VAR die de Belgen op z’n FIFA’s naaide, maar toen kwamen de Argentijnse Leones langs en die hadden maar drie van hun vier shoot-outs nodig nadat een dag eerder de heren door hun eigen spits de finaleplaats hadden weggegeven. Om met de dames te beginnen: de ontmaskering van het Nederlandse hockey lag zeker niet aan de geweldige keepster, Anne Veenendaal. Zij verdedigde haar doel als een tijger en haalde als vrijwel enige haar normale topniveau. Het was niet genoeg voor goud en dat was volkomen terecht voor dit team waarvan de chemie is uitgewerkt, de vedettes hun langste tijd hebben gehad en de bondscoach de uitstraling heeft van een gepensioneerde buschauffeur met een antiek strijkijzer op z’n hoofd.

Bij de heren ging het al in de halve finale helemaal mis en dat had niet alleen te maken met tegenstander Spanje van de geslepen Max Caldas. Dit toernooi zal de geschiedenis ingaan als het WK van Duco Telgenkamp, maar dan niet op de manier zoals de matchwinner van het Olympisch goud in Parijs het vooral voor zichzelf bedoeld zal hebben: hij liet zich na een Spaans Weghorstje spontaan verleiden tot een Kluivertje (klik hier) en moest vervolgens toezien hoe het team dat hij opzichtig in de steek had gelaten vakkundig werd weggecounterd. Na afloop kwam hij voor de camera’s van de NOS aanvankelijk niet veel verder dan ‘Jammer’ en dat was dan wel weer tekenend voor het verkeerde soort lef van deze Kampong-spits die door zijn fanclub van hockey.nl steevast wordt omschreven als een ‘succesvolle ondernemer’. Nu ben je in het VVD-walhalla van Anne-Fleur, Floris-Jan en al die andere hardwerkende Nederlanders al een geslaagd zakenman wanneer je een inschrijving bij de KvK hebt geregeld, een maand btw hebt afgedragen en het briefpapier voor de uitgaande facturen hebt besteld (plus een hark om die rekeningen mee te schrijven) als een opstapje naar Box 3 voor de pot met poen.

Het bedrijfje van Duco Telgenkamp bestaat één jaar (!) en wordt op de website omschreven als een ‘streamingplatform volledig gericht op lichamelijk en mentaal welzijn’. Met de fysieke component zit het wel geramd, gelet op de kwaliteit van de beuk, op het mentale vlak is er wellicht nog onvoldoende content, of hoe dat in het Quote-business-jargon ook heten mag. Sportief gezien werd het WK dus een dubbel drama, op commercieel gebied was de champagne niet aan te slepen en daar lusten de kakkers van de hockeybond wel pap van, als het maar spierwit is. Zij besturen hun sport nog steeds als een uniculti reservaat waar een groot hek omheen staat. Niet alleen de massaal golvende paardenstaartjes waren weer overwegend roomblank, ook in het aanbod van amusement en entertainment was de diversiteit ver te zoeken, met 100% NL artiesten als Frans Duijts, Wolter Kroes, Mart Hoogkamer en André Hazes. Verder bestond de muzikale line-up uit Wilhelmus-vertolksters Orgel Joke en Samantha Steenwijk, Hollandser krijg je ze niet. Nee, voor het exotische aspect moesten we bij de catering zijn. Hoewel, die was in handen van maaltijdsponsor HelloFresh en daar wisten ze niets anders te bereiden dan dit flauwe recept voor zouteloze kouwe kak.