PvdAch
Max van der Stoel (1924-2011) was een politicus van de PvdA en een ouderwetse sociaal-democraat in hart en nieren. Hij diende het land als minister van buitenlandse zaken tussen 1973 en 1982, onder andere in het kabinet van Joop den Uyl, waarna hij ambassadeur voor de mensenrechten werd bij de Verenigde Naties en de Europese Unie. Daarnaast was hij bijzonder hoogleraar in het internationale recht aan de universiteiten van Tilburg en Leiden, terwijl hij in Griekenland en het toenmalige Tsjecho-Slowakije zijn waarde bewees als diplomatieke strijder tegen de daar heersende dictaturen waarvoor er in Athene een straat en in Praag een park naar hem zijn vernoemd. In de nationale opwinding over het voorgenomen huwelijk van onze kroonprins Willem-Alexander met Máxima Zorreguieta hield hij het hoofd koel door de vader van de aanstaande bruid vanwege zijn verwerpelijke aandeel in het misdadige regime van de Argentijnse juntaleider Jorge Videla tot persona non grata bij de bruiloft te laten verklaren. Als dank voor deze en nog veel bewezen diensten werd zijn naam in juni 2021 aan een zaal in de Tweede Kamer verbonden, een vorm van eeuwige roem die deze PvdA-minister van staat deelt met illustere vakgenoten als Marcus Bakker (CPN), Pieter Zandt (SGP) en Herman Schaepman (RK) en vrouwelijke pioniers als Aletta Jacobs, Marga Klompé en Suze Groeneweg.
Vanwege zo’n staat van dienst mag je dus verwachten dat zijn politieke erfgenamen met gepaste trots en oprechte waardering zouden terugkijken op diens nalatenschap die in 2013 gestalte kreeg in de Max van der Stoel Foundation als eerbetoon aan zijn levenslange strijd voor bescherming van mensenrechten en verdediging van minderheden. Nou, dat valt nog wel mee, of tegen zoals u wilt. Na de fusie met de afdeling Hamas van GroenLinks is de oude PvdA, ooit een solide baken van sociaal-democratische waarden en normen, opgegaan in Progressief Nederland en in het verlengde daarvan gaat de Max van der Stoel Foundation per 1 september verder als Pro International. Even afgezien van het treurige feit dat deze protserige pimptitel met enige fantasie evengoed de naam van een deftig merk in exclusieve golfattributen had kunnen zijn: met de familie is dit dus niet gecommuniceerd, laat staan overlegd, en dat duidt niet alleen op een ernstig gebrek aan normaal fatsoen, maar in combinatie met de waardeloze beslissing ook op een serieus tekort aan historisch besef. Al met al is de conclusie duidelijk: wat ooit een bolwerk van solidariteit, toewijding en principes was is een lege ballon geworden waaruit alles is weggelopen wat de ware diplomatie kenmerkt: tact, gezag en intellect. Progressief Nederland, arme partij, nog maar net opgericht en nu al in verval.
Copyright Peter Bonder.