Snotneus
Ruben Brekelmans, de veertigjarige fractieleider van de VVD in de Tweede Kamer, vindt dat jonge mensen harder moeten gaan werken. Hij zei dit tijdens de door hem uitgesproken Binnenhoflezing, de jaarlijkse toespraak die sinds 2021 telkens door wisselende politici wordt gehouden in de aanloop naar Prinsjesdag. Het thema waarvoor de jeugdige liberaal had gekozen was ‘De kracht van Nederland’ wat serieus ironisch klonk voor iemand die in 2023 zijn (uw, ons en mijn) land ernstig verzwakte door in het kader van een gedoogconstructie de deur voor de extreem-rechtse knokploeg van Geert Wilders op een kier te zetten waarna zijn partijleider Dilan Yesilgöz de sleutel verdonkeremaande. Het voorspelbare resultaat hiervan was een dramatisch kabinet dat qua PVV-smaldeel bestond uit nitwits, saboteurs en parasieten. Het ongekende lef om dan toch zo’n pretentieuze titel te kapen zegt veel over de hypocriete arrogantie van zijn partij die met pathologische leugenaars als Mark Rutte, Annemarie Jorritsma en Henk Kamp de absolute recordhouder is qua gepleegde meineden in de vorm van het aantal aantoonbare onwaarheden dat ze tijdens diverse parlementaire enquêtes als hun onweerlegbare feiten onder woorden brachten.
Het past allemaal in het beeld dat Ruben Brekelmans vooral over zichzelf afriep toen hij tijdens zijn voordracht de vraag opwierp of we de komende jaren gaan bouwen aan een krachtig land door de vijfdaagse werkweek weer als norm te stellen, of dat we ons noodgedwongen dienen te beperken tot het managen van achteruitgang. En dat voor iemand die de vooruitgang hoogst persoonlijk heeft tegengehouden met zijn gedoogtralala. Je moet maar durven. En alsof hij zelf ook wel aanvoelde dat valide argumentatie niet het sterkste punt was waarmee hij zijn stelling onderbouwde begon hij tijdens een uitzending van Pauw & De Wit wild snerend om zich heen te slaan met ordinaire jij-bakken tegen vakbondsleider Hans Spekman, nota bene de meest authentieke, realistische en integere man binnen het gehele politieke spectrum. Het ging natuurlijk over de OV-actie die volgens de schutspatroon van de hardwerkende Nederlander ‘een dag extra vakantie’ voor de stakers betekende. En, over vrije dagen gesproken: men had voor het overleg maar liefst drie weken moeten wachten op de vakbondsman omdat die eerst zonodig op vakantie moest. Drie weken? Kijk hier even naar het overzicht van de recessen voor politici in het algemeen en een VVD-fractieleider in het bijzonder. Ik heb het voor u opgeteld: in totaal vierentachtig vrije werkdagen en alleen maar vierdaagse werkweken (de Tweede Kamer vergadert vrijdags niet) voor een jaarsalaris van ruim 140.000 euro en een wachtgeldregeling voor minimaal twee jaar. De politieke snotneuzen die de kapitalistische erfenis van Hans Wiegel bewaken hebben nog steeds diezelfde grote bek. Mijn advies aan Hans Spekman: niets van aantrekken.
Copyright Peter Bonder.