Genaaid

Koen Schuiling was tussen 2019 en 2024 namens de VVD burgemeester van Groningen. Toen hij afscheid nam was dat officieel vanwege oververmoeidheid, maar al gauw werd gelekt dat hij niet lang voor zijn vertrek een geldboete van 250 euro had gekregen vanwege 'schennis van de eerbaarheid' waardoor minister van binnenlandse zaken Judith Uitermark (wie kent haar nog?) hem min of meer had gedwongen om af te treden. Een vrachtwagenchauffeur had hem zogenaamd zien masturberen in zijn auto en hiervan aangifte gedaan. De ex-burgemeester die na een open-hart-operatie en een blindedarmontsteking last heeft van chronische pijnscheuten in zijn onderbuik, ontkende de aantijging en verklaarde dat hij een poging deed om het fysieke ongemak te bestrijden. Bovendien kon er van zelfbevrediging helemaal geen sprake van zijn omdat hij daartoe vanwege medische complicaties niet eens in staat is. Zulke dingen verzin je niet om je onschuld te bewijzen als daar zoveel publiek ongemak tegenover staat. Toch ging de rechter er niet in mee en werd aldus de aanleiding geleverd voor Koen Schuiling om eerder dan de bedoeling was zijn keten in te leveren. Met dank aan officier van justitie Diederik Greive die zondigde tegen de aloude rechtsregel ‘unus testis, nullus testis’ oftewel één getuige is geen getuige (artikel 342, lid 2 van het Wetboek van Strafvordering). We hebben het hier over een ongekende vorm van omgekeerde klassenjustitie waarvan het onschuldige slachtoffer zich steeds wanhopiger afvraagt waaraan hij dit verdiend heeft.

Nog een bijzondere rol in het proces was weggelegd voor Martin Sitalsing, de hoogste baas van de politie in Noord-Nederland, die misbruik maakte van zijn functie door de homoseksuele burgemeester in een kwaad daglicht te stellen als regelmatige bezoeker van zekere parkeerplaatsen, ook wel bekend als ‘afwerkplek’. Ja? Nou? En? Daar is helemaal niks bijzonders aan, laat staan dat het strafbaar is. Sterker nog: bij elke godvergeten vinex-wijk waarvan er in dit aangeharkte kadasterland treurig veel voorhanden zijn, wordt zo’n gelegenheid standaard ingepland. U wilt ze de kost niet geven, de keurige huisvaders die zich hier na een dagje papierloos rukken in de genderneutrale kantoortuin met de kleenex binnen handbereik en de terlenka op de enkels melden voor een blowjob op de backseat van de leasebak. En dan de volgende dag bij hun vrouw of baas klagen dat de papieren zakdoekjes op zijn. De beschuldiging die het leven, de carrière en de reputatie van Koen Schuiling verwoest is er één uit de buitencategorie van de allerhoogste hypocrisie. In dat beeld past ook de hulp die hij van zijn partij heeft gehad, in morele dan wel actieve zin: nul komma nul. Het schiet ook niet op als je het VVD-erelid Henk Kamp durft te beschuldigen van ‘goedkope retoriek over minder migranten’ en hem wegzet als ‘iemand die zijn werk niet deed’ toen hij als kamerlid asiel in zijn portefeuille had. Maar het grootste schandaal in deze hele affaire is toch wel dat een integere, capabele en autonome burgemeester door de andere twee leden (politie en openbaar ministerie) van zijn eigen bestuurlijke driehoek vakkundig is genaaid. En dat is, om in de gênante context van dit juridische debacle te blijven, hoogst onbevredigend.


Copyright Peter Bonder.