Kermiskoets
Pas geleden zag ik een filmpje over een feestelijke gebeurtenis in een seniorencomplex. Vroeger heette dat gewoon een bejaardentehuis, maar dat klonk kennelijk te stigmatiserend. Er hingen slingers en een bewoner kreeg een papieren puntmutsje opgezet met zo’n elastiekje onder de kin. Hij moest toen vrolijk kijken en gezellig meezingend met een ballon zwaaien waarna hij een plakje betoncake met spierverslappende koffie uit een beker met een rietje kreeg om er alvast aan te wennen. Het ontbrak er nog maar aan dat we op de achtergrond ‘Waarheen Waarvoor’ hoorden. Wat een feest. Geen misverstand: mijn respect voor de helden en heldinnen die er werken is immens. Ik zou het niet kunnen. Maar dat geldt ook voor dat papieren mutsje met een elastiekje onder de kin. Een mens heeft het zelf niet voor het zeggen, maar ik hoop toch echt dat me dat bespaard mag blijven. Net zoals ik hoop dat ik nooit zal hoeven plaats te nemen in de kliko-achtige pretparkattractie waarmee senioren in de Enschedese wijken Stadsveld en Pathmos sinds kort gebruik kunnen maken van nieuw wijkvervoer naar de fysiotherapeut, de huisarts en de supermarkt. De Krasse Kar, zo heet het ding, en zo potsierlijk ziet het er ook uit, kijk maar:
Hé, dacht ik eerst: hoog bezoek in Enschede, de pausmobiel is gearriveerd. Maar eerlijk zeggen: als ik u zou proberen wijs te maken dat dit het nieuwste kleutermobieltje in de draaimolen van De Waarbeek was, dan zou u me blindelings geloven. Dit is toch net alsof je per ongeluk bent terechtgekomen in het jaarlijkse bloemencorso? Of in de plaatselijke carnavalsprocessie? Of in een nieuwe pensionadoparade op de uitstrooicamping van Jan Slagter voor Omroep Max? En hoe gaan ze dit autootje in de volksmond noemen? Het sukkeldafje? De sjees van Drees? Het suffe tufje? De Mieke Telkamp Express? Komt er ook muziek uit? ‘Theo Wir Fahren Nach Lodz’? ‘Op Een Klein Stationnetje’? Wat zegt u? Overdrijf ik? Sorry, maar ik ben niet begonnen. Ik heb niet verzonnen dat een goed bedoeld initiatief (laat daar alsjeblieft geen enkele twijfel over bestaan) voor de zoveelste keer ontaardt in een smurfenproduct langs het kabouterpad van de rollatorindustrie. En hoewel je het ze zou gunnen dat ze geld toe zouden krijgen om in zo’n kinderachtig kermiskoetsje te hurken moeten de passagiers er nog voor betalen óók. Een retourtje kost 2,50 euro en strippenkaarten voor elf ritjes zijn verkrijgbaar bij de sigarenzaak. De tickets moeten telefonisch gereserveerd worden. Over stigmatisering gesproken:
Copyright Peter Bonder.