Motivering
Claire Martens-America zat in het laatste jaar van het Annemarie Jorritsma Internaat aan de Henk Kamp Academie voor DRAM-mertjes (domme rechtse arrogante meisjes). Het kamerlid van de VVD maakte zich ernstige zorgen over haar status inzake het toelatingsexamen voor het Dilan Yesilgöz College. Ze liep achter bij haar jaargenootjes die hogere cijfers haalden en ook in de media beter scoorden. Zo was die dekselse Queeny Rajkowski er in geslaagd om die vervelende Sjoerd Sjoerdsma, D66-minister van linkse hobby’s en ontwikkelingssamenwerking, het bloed onder de nagels te treiteren met een vraag of de bloeddorstige terroristen van Hamas een vinger in de pap hadden bij de antisemitische hulpverleners van Oxfam Novib. Dat had ze in De Telegraaf gelezen en dus was het waar. En die andere golden girl van de VVD, Bente Becker, had de handen op elkaar gekregen met haar motie inzake het bijhouden van gegevens over de culturele en religieuze normen en waarden van Nederlandse moslims met een migratie- achtergrond. Keurig netjes geformuleerd zoals het heurt, en toch precies in het drekbruine afvoerputje van de sociale riolen. Dat zij daar niet op gekomen was, het speet haar nog steeds. Er moet iets gebeuren, Claire, zo sprak ze zichzelf moed in, en ze zag haar kans schoon met het verbod op religieuze uitingen bij boa’s. Een parkeerwachter met een hoofddoekje, dat kon natuurlijk niet. En ze schreef een initiatiefwet.
Ja, dat was het! Eindelijk zou zij, Claire Martens-America, in één klap geschiedenis schrijven met een eigen initiatiefwet als onbetwist hoogtepunt in de historie van haar partij in het algemeen en de parlementaire democratie in het bijzonder. Ze zag haar portret al hangen in de eregalerij van het hoofdkantoor tussen liberale coryfeeën als Johan Thorbecke, Hans Wiegel en Mark Rutte. Het erelidmaatschap van het Neelie Smit Genootschap leek nog slechts een kwestie van tijd. Helaas voor haar dachten ze bij de Raad van State daar heel anders over. Sterker nog: haar voorstel werd op alle punten van A tot Z onderuit gehaald en naar de prullenbak verwezen als zijnde ‘niet onderbouwd’. In het eindrapport stond letterlijk: ‘Het initiatief van Claire Martens-America is gebaseerd op vooroordelen, discriminatie en veronderstellingen bij het publiek, het is een grove inperking van de godsdienstvrijheid en een flagrante schending van het recht op gelijke behandeling waardoor we het in de huidige vorm niet kunnen bespreken en wij ons genoodzaakt zien haar te adviseren het voorstel aan te passen en te voorzien van een dragende motivering, of anders in te trekken’. Of anders in te trekken: vooral die laatste woorden hakten er stevig in bij Claire. Dragende motiveringen, dat was te veel gevraagd voor de domme rechtse arrogante meisjes van het Annemarie Jorritsma Internaat aan de Henk Kamp Academie. De volgende dag kreeg ze een telefoontje van de PVV. Of ze akela wilde worden bij de Dion Graus Scouting. Met haar profiel paste ze perfect bij die functie.
Copyright Peter Bonder.