Super Thursday
Het Amerikaanse ministerie van defensie gaat goed verdienen aan de executie van Nidal Hasan, de majoor die in 2009 dertien militairen doodschoot die naar Afghanistan zouden worden uitgezonden. Het gebeurde op de Texaanse legerbasis Fort Hood waar hij als psychiater werkte. De afdeling public relations van het Pentagon heeft de exploitatierechten voor de livestream van de terechtstelling door het vuurpeloton verkocht aan het reclamebureau dat ook de uitzendingen van de Super Bowl organiseert, de jaarlijkse finale van de National Football League die gemiddeld zo’n 130 miljoen kijkers trekt. Een woordvoerder van het Witte Huis wilde geen exacte cijfers noemen maar verwees wel naar de recordopbrengsten van het evenement in 2025 toen een spotje van acht seconden tien miljoen dollar kostte. Een extra verkoopargument voor de advertentieverkopers is het feit dat dit de eerste openbare executie in negentig jaar is. De laatste keer was in 1936 toen in Kentucky een jonge zwarte man, Rainey Bethea, werd opgehangen die was veroordeeld voor de verkrachting van een oude witte vrouw.
Toen kwamen er zo’n twintigduizend belangstellenden op af, een aantal dat vrijwel zeker in het niet zal vallen bij de te verwachten miljoenen die op de livestream zullen afstemmen. De executie staat gepland op donderdag 3 december om 13.00 uur omdat dat de dag en het tijdstip waren waarop de schutter zijn geweer leegde. Voor de PR-medewerkers waren deze morbide details een extra incentive om de uitzending de titel Super Thursday te geven, met alle mogelijkheden van dien om met een positief rendement succesvol te scoren. Net als bij de ‘echte’ Super Bowl zal ook hier de volle zendtijd optimaal worden benut. Zo zal er een uitgebreid voorprogramma zijn met optredens van bekende artiesten die toepasselijke evergreens ten gehore zullen brengen zoals Time To Say Goodbye, Tears In Heaven en Who Wants To Live Forever. Vlak voor de ultieme salvo van het vuurpeloton zal de klassieker I Dit It My Way weerklinken waarna het muzikale gedeelte zal worden afgesloten met een uitvoering van The Sound Of Silence.
Copyright Peter Bonder.