Zangles
Het goede nieuws van het gedoe rond Marco Borsato vind ik dat hij zanglessen neemt. Kennelijk is hij tijdens de noodgedwongen break in zijn carrière zelf ook tot de conclusie gekomen dat zulks geen overbodige luxe is. De man is weliswaar vrijgesproken vanwege het plegen van ontucht met een vijftienjarig meisje maar de ernstige misdaden die hij in verbaal, melodiieus en artistiek opzicht jegens ons heeft begaan zijn nog lang niet verjaard. Het heeft mij althans altijd verbaasd waarom iemand met een Italiaanse klinkende naam ook per se moet klinken als een Venetiaanse gondelier met de gorgel van de Cosa Nostra, het charisma van een Pizza Mortadella en het belcanto van Imca Marina. Daarbij wordt het er voor de geoefende luisteraar niet beter op dat de teksten van zijn gezangen sterk de indruk wekken te zijn geschreven met het oog op de onvermijdelijke nadering van onheil, malaise en tragiek. Een couplet van Rood uit 2006, een van zijn grootste hits, zegt meer dan duizend beelden: Rood is al lang het rood niet meer/Het rood van rode rozen/De kleur van liefde van weleer/Lijkt door de haat gekozen. Qua dramatiek, profetie en apotheose is het een vloeiende overgang naar de rauwe werkelijkheid inzake de letterlijke tekst in het vonnis van de Rechtbank Midden-Nederland de dato 4 december 2025, zaaknummer 16.156606.22 (P):
Vrijspraak voor het plegen van ontucht met de destijds 15-jarige aangeefster. De rechtbank is van oordeel dat het dossier geen steunbewijs bevat voor de handelingen waar aangeefster de verdachte van beschuldigt. Dit gaat om alle aanrakingen onder de kleding en de aanrakingen van de borsten, tepels, vagina en schaamlippen over de kleding. De in de beschuldiging opgenomen aanrakingen van de benen en billen boven de kleding zijn niet als ontuchtig aan te merken.
Valt het u ook op? De rechter heeft het over aanrakingen van borsten, tepels, vagina, schaamlippen, benen en billen onder, over en boven de kleding. Eerst zijn het handelingen, even later worden het aanrakingen. Bij ons thuis heet dat gewoon viespeukerij, maar met zulke nette beschaafde mensen als het advocatenechtpaar Geert-Jan en Carry Knoops gebruik je dat soort termen nou eenmaal niet. En aanrakingen klinken natuurlijk ook minder smeerlapperig dan vingeren wat het dus gewoon is. En dan hebben we het nog niet eens over de masturbatie-apps met een pubermeisje, het shoppen in een lingeriezaak, het troosten toen ze naakt op bed lag en hoe haar moeder, tevens toevallig ook de voorzitter van zijn fanclub, naakt de ramen stond te wassen toen hij langs kwam voor het periodieke werkoverleg. Als ik daarvan werd vrijgesproken vroeg ik ook vergoeding van de 4,5 ton advocaatkosten aan om mijn zanglessen te betalen en te oefenen op de tekst:
Rood is de schaamkleur van mijn vale hemd/Mijn eer besmet, mijn roem ontstemd/Al dat geld maakt het niet mooier/Zij was mijn hoertje, ik ben haar pooier/Juridisch bleef ik binnen de perken/Niet als ontuchtig aan te merken/Geef mij een Quattro Genitalia/En voor de rest: Viva Italia!
Copyright Peter Bonder.